Нарадзіліся ў адзін дзень. Пяцьдзясят гадоў сумеснага жыцця

У сямейнай пары Лаўрыновічаў, пра якіх раскажу ў гэтым матэрыяле, вельмі многа агульнага.  Нібыта і сапраўды калісьці яны былі асобнымі палавінкамі, якіх раздзялялі многія кіламетры, а вось жа было наканавана сустрэцца, зразумець, што яны –  адно цэлае, і ўжо разам пайсці па жыцці. Не заўсёды была ўслана кветкамі іх агульная дарога, выпадала перажываць многае… Урэшце, як і кожнай сям’і. Як бы там ні было, а Лаўрыновічы заўсёды знаходзілі выйсце з любой няпростай сітуацыі,  і ў памяці захоўваюць толькі добрае і светлае. На днях Алена Сідараўна і Расціслаў Уладзіміравіч адзначаюць пацідзесяцігадовы юбілей сумеснага жыцця.  Разам з імі святкуюць гэту дату іх блізкія:  дзве дачкі, зяці,  чатыры ўнукі і маленькі праўнук. Напярэдадні сямейнага свята мы зазірнулі ў Порсу, дзе жывуць Лаўрыновічы.

IMG_3804

Ідучы да дома, які стаіць воддаль ад вуліцы, любаваліся падворкам: невялічкі ставок, далей –  дагледжаны агарод, цяпліцы, прыгожая бульбачка ў белай квецені. Нідзе лішняй травінкі, усюды след дбайных гаспадарскіх рук. На падворку ўбачылі і саміх юбіляраў. Яны ўжо чакалі нас на лавачцы. Прыгожа апранутыя, у стыльных капялюшыках, якія для такога сонечнага дня – самае тое. Запрасілі ў хату, дзе ўсё аздоблена нястомнымі  рукамі гаспадыні-творцы: тут і вышываныя ёю рэчы, і вязаныя.

– Мала што з маіх работ пазаставалася, – падзялілася Алена Сідараўна. – Раздарыла ўнучкам – на шчасце і долю.

IMG_3795

Лаўрыновічы ў маладосці

Гаспадыня беражліва дастала з шафы тоўсты сямейны альбом, дзе кожная староначка – частка гісторыі. Вось доказы сумленнай працы і прафесіяналізму Алены Сідараўны: пасведчанне ордэна «Знак пашаны», якога яна, тагачасны аграном дзяржсортстанцыі, была ўдастоена ў далёкім 1976-ым; пасведчанне медаля «За доблестный труд»; мандат дэлегата раённай партыйнай канферэнцыі; фотаздымкі з турыстычных паездак, канцэртаў, з выстаўкі  дасягненняў народнай гаспадаркі ў Маскве, дзе была ў камандзіроўцы… На наступнай старонцы  – памятныя дакументы і ўзнагароды Расціслава Уладзіміравіча, які за жыццё папрацаваў і ў дзяржсортастанцыі, і ў «Водаканале», і ў «ДБУ-13» . Гэта ўжо, так сказаць, у вілейскі перыяд свайго працоўнага шляху. А ў маладосці ён працаваў у воінскай часці ва Уруччы, адкуль аднойчы быў накіраваны ў камандзіроўку на Гродзеншчыну.  Там і адбылася іх лёсавызначальная сустрэча, пра якую гаворка пойдзе ніжэй.

IMG_3796

Дзядуля і бабуля Алены Сідараўны

А цяпер – невялічкі экскурс  у дзяцінства маіх герояў. Алена Сідараўна нарадзілася на Гродзеншчыне ў вёсачцы з прыгожай назвай Александрова. Зусім побач  нясе свае воды Нёман. Прыгажосць тых мясцін узгадвае жанчына і цяпер. У вёсцы калісь жылі польскія паны – рэшткі трох маёнткаў, багатыя сады нагадвалі пра гэта. Дзяўчынка была малодшай у  сям’і. Калі пачалася вайна, ёй споўнілася толькі два гады.

– Малая была, нічога не памятаю, – расказвае Алена Сідараўна. – Мама толькі казала, што я тады, у пачатку вайны, хварэла на запаленне лёгкіх. Яна хацела мяне несці ў Гродна да лекараў, а тут якраз наляцелі нямецкія самалёты, пачалі бамбіць. Мама са мной ледзь выратавалася. Якія ўжо тут лекары, не загінуць бы пад бомбамі… Вярнулася тады дамоў, пачала лячыць мяне народнымі сродкамі… І я паправілася.  Дарэчы, болей запаленнем не хварэла ніколі.

Дзяўчына вырасла працавітай, неабыякавай, сапраўднай актывісткай. Давялося папрацаваць на Гродзеншчыне і брыгадзірам, і ў сельсавеце. Была дэпутатам. Закончыла сельскагаспадарчы інстытут, набыла прафесію агранома. Ужо на Вілейшчыне працавала ў дзяржсортстанцыі болей за чвэрць стагоддзя, тут жа на працягу сямнаццаці гадоў была сакратаром партыйнай арганізацыі.
Расціслаў Уладзіміравіч нарадзіўся тут, у Порсе – старэнькая бацькоўская хата захавалася да гэтага часу.

– Гадавала нас маці, – прыгадвае ён. – Бацька, як, дарэчы,  і жончын бацька, загінуў у вайну. Ведаю, што сваю смерць ён сустрэў у Літве, нават знайшлі мы ў інтэрнэце апісанне яго подзвігу –  падарваў варожы бліндаж, за што быў удастоены медаля «За адвагу». Пасведчанне, дарэчы, мне аддалі, а вось медаля – не. А так хацелася б, каб бацькава ўзнагарода захоўвалася ў нашай сям’і, яе бачылі і бераглі дзеці і ўнукі.

Што ў сям’і сапраўды берагуць памяць пра сваіх продкаў, мы пераканаліся. У альбоме бачылі мноства фотаздымкаў розных гадоў, акуратна падпісаных і  прадатаваных. Асаблівую цікавасць выклікала фота, падпісанае 1916 годам. На ім – прыгожая маладая пара.

– Гэта мае дзядуля з бабуляй, – убачыўшы цікавасць да здымка, растлумачыла Алена Сідараўна. – У Царскім Сяле жылі, ён быў афіцэрам. Берагу гэта фота, сведчанне майго роду, няхай ведаюць нашчадкі, адкуль ідуць нашы карані.

І ўсё ж вернемся да шасцідзясятых, калі мае героі сустрэліся. Нядоўгай была тая камандзіроўка Расціслава на Гродзеншчыну, але прыгажуня Алена запала яму ў душу.  І трэба ж было так здарыцца (хіба ж гэта не лёс!), што, неяк гуляючы па Мінску, хлопец выпадкова сустрэў яе ля цырка. Толькі што закончылася прадстаўленне, Алена выбегла на вуліцу, а тут – ён. Проста тут праходзіў – і такая сустрэча.  У хуткім часе маладыя распісаліся і пераехалі жыць у Порсу, дзе Расціслаў яшчэ халасцяком пачаў узводзіць свой дом.  Заканчвалі будавацца ўжо разам.

Яшчэ адна цікавая дэталь: мае героі нават нарадзіліся ў адзін дзень – 10 красавіка. Жартуюць, што вельмі зручна дзецям і ўнукам – усе віншаванні ў адзін дзень. Вось і сёлета ўнучачка Юля прывезла зробленыя сваімі рукамі медалі з надпісамі «Самай лепшай бабулі» і «Самаму лепшаму дзядулю», якія яны таксама вельмі берагуць.

Пяцьдзясят гадоў сумеснага жыцця. Прыгожая гэта дата і ганаровая – не ўсім шчасціць яе адзначаць. Па самых розных жыццёвых сітуацыях. Калі ж выпала, значыць, заслужылі людзі. Сваім жыццём заслужылі.

На днях у рэдакцыю патэлефанавала жыхарка вёскі Кульшыно Алімпіяда Аляксандраўна Рогач, інвалід першай групы па зроку. Яна добра ведае герояў гэтай публікацыі і папрасіла павіншаваць іх ад яе з юбілейнай датай, пажадала ім моцнага здароўя, поспехаў ва ўсіх справах і доўгіх-доўгіх гадоў жыцця. Далучаемся да гэтых пажаданняў.

Ірына БУДЗЬКО.
Фота Аляксея КАМІНСКАГА


Написать комментарий

НОВОСТИ

ФОТОФАКТ. На Центральной площади идёт установка главной ёлки города

Идет сбор средств на восстановление храма Святого Духа деревни Речки Вилейского района

Вилейчанка – лауреат польского конкурса новогодних открыток

Вилейчанка стала лауреатом III степени в IV открытом конкурсе молодых исполнителей «Беларускія таленты — 2017»

САМОЕ ЧИТАЕМОЕ

  • История вилейчанки, которая живет на полуострове Истрия - 12 декабря 2017 (824)
  • ФОТОФАКТ. На Центральной площади идёт установка главной ёлки города - 13 декабря 2017 (356)
  • Вилейчанка стала лауреатом III степени в IV открытом конкурсе молодых исполнителей «Беларускія таленты - 2017» - 12 декабря 2017 (339)
  • Свадебная арка, наряды и голуби. Как украшают сцену Дворца культуры к музыкальному шоу «Свадебный переполох» (Фото) - 12 декабря 2017 (286)
  • Идет сбор средств на восстановление храма Святого Духа деревни Речки Вилейского района - 13 декабря 2017 (277)
  • На автодороге Минск-Молодечно-Нарочь будет ограничено движение - 13 декабря 2017 (237)
  • Житель Вилейского района получил не совсем обычное письмо - 12 декабря 2017 (201)
  • Вилейчанка – лауреат польского конкурса новогодних открыток - 13 декабря 2017 (169)
  • В декабре вновь выберут лучшее новогоднее оформление фасадов зданий и не только - 12 декабря 2017 (158)
  • "Ёлка желаний": уже есть первые "волшебники" - 13 декабря 2017 (122)
  • ВСЕ НОВОСТИ

    Успехи наших ребят в соревнованиях по судомодельному спорту

    Молодечненским РОВД разыскиваются две девушки. Близкие очень волнуются за их судьбу

    II Съезд ученых Беларуси

    «Ёлка желаний»: уже есть первые «волшебники»

    До сотни «падающих звезд» в час: сегодня ночью белорусы могут наблюдать мощный звездопад

    На автодороге Минск-Молодечно-Нарочь будет ограничено движение

    ФОТОФАКТ. На Центральной площади идёт установка главной ёлки города

    Идет сбор средств на восстановление храма Святого Духа деревни Речки Вилейского района

    Вилейчанка – лауреат польского конкурса новогодних открыток

    Вилейчанка стала лауреатом III степени в IV открытом конкурсе молодых исполнителей «Беларускія таленты — 2017»

    РУБРИКИ ШП НАШИ АВТОРЫ
    Яндекс.Метрика


    Разработка ИП Харитончик А.Н.